rss
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites

Sunday, December 13, 2009

မိတည္ၾကည္အတြက္ကဗ်ာ-၂

(က)

ရြာခ်လိုက္စမ္းပါ မိတည္ၾကည္
ေဟာဒီေကာင့္ရဲ႕ ကႏၱရရင္ဘတ္မွာ
ျပန္က်မိုး ေတြ
တကယ္ လိုအပ္လြန္းေနတာပါ
မင္းရဲ႕ေျခလွမ္းတိုင္းမွာငါ့အမည္နာမ
တစ္ခုတစ္ေလမွပါ၀င္ဖြဲ႔စည္းခြင့္မရွိဘူးဆိုတာလည္းသိရဲ႕
ငါ့ဒိုင္ယာရီေလးက ဒ႑ာရီျဖစ္ရေတာ့မယ္ထင္တယ္ ။

(ခ)

ၾကယ္မႈန္ၾကယ္မႊားေတြကိုမွ
အာလူးေၾကာ္တစ္ပြဲနဲ႔ မွားယြင္းတတ္တဲ့ နင္
အပ်င္းေျပလမ္းေလွ်ာက္ထြက္တိုင္း
ငါ့အမည္နာမ အပ်င္းေျပေလးေတာင္ နင္မေျပာတတ္ဘူး
ငါသိတာေပါ့.ပါ၀င္ဖြဲ႔စည္းခြင့္မရခဲ့ဘူးဆိုတာ
ငါသိေနခဲ့တာပါ
မိတည္ၾကည္ေရ
ငါ့ကိုယ္ငါ ဓါးေထာက္ျပီး ေက်ာ္ပစ္လိုက္တယ္
ဒီကဗ်ာျပီးတာနဲ႔ကဗ်ာဆရာလဲ ေသရမယ္တဲ့
ငါ ျပီးေအာင္ မေရးပါရေစနဲ႔လား ။


(ဂ)

နွစ္ေတြလည္းက်န္ခဲ့ျပီ
ဟိုးေရွးေရွးတုန္ကညေနခင္းေတြက
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကလိုမ်ိဳးက်က်န္ရစ္ခဲ့ျပီ
အခုခ်ိန္ဆို နင့္အိမ္ေရွ႕လမ္းေပၚမွာ
ပန္းမဟုတ္တဲ့ပန္းမ်ားပြင့္ေနေလာက္ေရာေပါ့
စိုစြတ္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ ငါက
ေဆာင္းအတုတစ္ခုဖန္တီးရင္း
နင္အပ်င္းေျပေခၚမယ့္ ငါ့နာမည္ေလးကို
ေယာင္ေယာင္ျပီးေခါင္းေထာင္ထထ ၾကည့္ေနတုန္း
မိတည္ၾကည္ရယ္
ငါလည္း ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကလို
လြမ္းေမာေနမိတုန္း ။


(ဃ)

နင္သိမွာမဟုတ္ဘူး မိတည္ၾကည္
တစ္ခါတစ္ေလ ငါ အသက္ရႈဖို႔ေတာင္ေမ့တယ့္
မရွိခဲ့အတိတ္ေတြအေၾကာင္းကို
ျပန္လည္ေတြးေတာမိရင္း
နင့္အေၾကာင္းကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျပီးေအာင္ဆက္ေရးၾကည့္ခ်င္တယ္
ကဗ်ာျပီးရင္ ကဗ်ာဆရာေသရမယ္ဆိုတာလည္း ငါသိပါရဲ႕
ငါ ဆက္မေရးရပါေစနဲ႔လား ငါဆက္ေရးရမွာလား
အရာရာတိုင္းေျပာင္းလဲတတ္တာမွန္တယ္
ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြက
ျဖစ္ျပီးပ်က္တဲ့အထဲမွာမပါဘူး ။


(င)

မိတည္ၾကည္...
မိ တည္ ၾကည္
မိ..........တည္..........ၾကည္...
မ  ိတ ည   ္ၾက ည  ္
မ    ိ  တ   ည     ္    ၾ       က    ည   ္
အက်ယ္ၾကီးနဲ႔ တိုးတိုးေလးေအာ္ေခၚေနတာပါ
နင္ၾကားနိုင္ေလာက္ပါရဲ႕ ထင္တယ္ ။


(စ)

ေျပာရင္လည္း ၾကီၾကီးက်ယ္က်ယ္ပါပဲ
ငါဆိုတဲ့ငနဲက နင့္ရင္ခြင္ကလြဲျပီး
ဘယ္ေနရာမွ မခင္တြယ္တတ္တဲ့ေကာင္
မေတြးပါနဲ႔လို႔ ေျပာလည္း
ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရနိုင္ခဲ့ဘူး
ဒီလိုပါပဲကြာ
မၾကည္ျဖဴတဲ့နႈတ္ခမ္းအတြက္
ငါ့အဆိပ္ေတြတက္ေနတာပါ
မိတည္ၾကည္ေရ
ငါဟာစိတ္ေ၀ဒနာရွင္တစ္ေယာက္မ်ားျဖစ္ေနျပီလား ။


(ဆ)

မျမင္ဖူးလို႔ေမာ့ၾကည့္ေနတာလား
ထန္းပင္ဆိုတာ....
ဆိုင္ကယ္လိုဓါတ္ဆီထည့္ျပီးစီးလို႔မရ
ဆံႏြယ္ရွည္ညိဳညိဳေတြလည္းမရွိ
ဂ်င္းေဘာင္းဘီခ်ဳပ္၀တ္လုပ္လည္းမျဖစ္ျပန္ေလေတာ့
မိတည္ၾကည္ နဲ႔
တူနိုင္မယ္ မထင္ပါဘူးကြယ္
ညေနခင္းကေတာ့ ငါ့ကိုလည့္မၾကည့္ပဲ
နင့္ဆီ အခစား၀င္လာျပီ
မင္းရင္ခြင္နဲ႔အုပ္ျပီးရင့္မွည့္ေစပါေတာ့ ။


(ဇ)

မိတည္ၾကည္
နင့္ဆီက
ေႏြလြတ္ မိုးလြတ္
အိပ္မက္တစ္စံုေလာက္..ငါ့ကို
ခဏေလာက္ ဌားရမ္းလို႔ရမလား
ငါဆိုတဲ့ေကာင္က ရက္ဇာေန႔တိုင္း
ျပႆဒါးအိပ္မက္ေတြ
ထထမက္တတ္လြန္းေတာ့
ငါ့ကိုယ္ငါ အိပ္မက္ျပန္ေပးၾကည့္ရင္း
ရက္လြန္ျပကၡဒိန္ထဲက ရာဇ၀င္ေနာက္ေၾကာင္းေတြနဲ႔
ပါ၀င္ခြင့္မရတဲ့ ငါ့အမည္နာမအေၾကာင္းနွီးေႏွာတိုင္ပင္ၾကည့္မလို႔ ။

(စ်)

ကဲပါ
နင့္အရပ္ရွစ္မ်က္နွာမွာရွိတဲ့
မက်န္ခဲ့တဲ့ ငါ့အတိတ္ေတြအေၾကာင္း
နင့္စိတ္ကိုခပ္တင္းတင္းေလးထားျပီးဆြဲဖြင့္ၾကည့္လိုက္
တံပိုးခရာသံ အဆံုးမွာနင္ပစ္ခြင္းတဲ့ျမွားဟာ
ငါ့ေနာက္ေက်ာမွာစိုက္ရင္းတန္းလန္းနဲ႔ တဆတ္ဆတ္တုန္ခါရင္း
မိတည္ၾကည္ေရ.....
ဘာကိုအေရာင္ျပျပီး
ဘာကို ပစ္ခြင္းခဲ့တာပါလိမ့္  ။


(ည)

ငါ့ကိုလည္းမယံုၾကည္ပါနဲ႔
နင့္ကိုနင္လည္းမယံုၾကည္ပါနဲ႔
ဒီကဗ်ာျပီးဆံုးရင္က်ဆံုးရမယ္ဆိုသိသိၾကီးနဲ႔ပဲ
အဆံုးထိတိုင္ေအာင္ငါေရးျဖစ္မိခဲ့တယ္
နင္ဖတ္ျဖစ္ရင္လည္း အဆံုးထိဆက္ဖတ္ပါ
မေန႔ညက က်ကြဲသြားတဲ့ ေၾကြရည္သုတ္ လမင္းကို
ေနာက္ကမၻာ တစ္ဖက္မွာ ျပန္တပ္ဆင္ၾကည့္လိုက္ပါ
နင္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့ ညေနခင္းတိုင္း
အမႈန္အမႊား ကင္းစင္ပါေစ မိတည္ၾကည္ ။



အမည္မဲ့ ( သတိရတိုင္းခဏခဏထုတ္ၾကည့္လို႔ရတယ္)

1 comments:

kittycat said...

မင္းမလဲ တည္ၾကင္ခင္နဲ႔ကို ကဗ်ာ အေတာ္ျဖစ္ေနတယ္.. :D