rss
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites

Wednesday, January 13, 2010

၀ိုင္နီ

ရက္စက္ေသာ ၾကင္နာမႈတစ္ခု အေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္က မည္သူနွင့္မွ မေဆြးေႏြးခ်င္ေတာ့ပါ။ခ်စ္၍ေျပာေသာ ၀ါက်မ်ားကိုလည္း ဆံုးေအာင္ မဖတ္ခ်င္ပါ။
ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀မွာ ၾကတ္ေျခခတ္ေတြမ်ားခဲ့ျပီ။ ထိုၾကတ္ေျခခတ္မ်ားသည္ အနီေရာင္လား၊အျပာေရာင္လား ကြ်န္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ အျဖဴေရာင္ မဟုတ္ျခင္းပင္။
ဘ၀ဧ။္ လွပေသာ တစ္ခ်ိဳ ့ရည္မွန္းခ်က္မ်ားသည္ ၀န္စတန္ခ်ာခ်ီဧ။္ နႈတ္ခမ္းေမႊးကဲ့သို ့ ရယ္စရာေကာင္းလွသည္။ရည္မွန္းခ်က္အား ရယ္စရာအျဖစ္ သတ္မွတ္သျဖင့္ ကြ်န္ေတာ့္အား ရူးေနသည္ဟု ေျပာလွ်င္ ျငင္းဆန္ပါမည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ရည္မွန္းခ်က္ဟူသည္ လူတစ္ေယာက္အတြက္ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္က သနပ္ခါးပင္မ်ားကို ခ်စ္သည္။နွင္းဆီကို မုန္းသည္။ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို တစ္နာရီၾကာေအာင္ ေသာက္သည္။ ထို ့ေနာက္ လမ္းေလွ်ာက္ပါသည္။ထိုသို ့ျဖင့္ နားခိုရာ တစ္ေနရာတြင္ သူမဧ။္ အျပံဳးမ်ားနွင့္ ခလုတ္တိုက္မိခဲ့ဧ။္။
သူမဧ။္ နာမည္မွာ ေနာ္စုစႏၵာေအး ျဖစ္သည္ဟု ခင္ဗ်ားတို ့အား ေျပာမျပေတာ့ပါ။သူမနွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို ့သည္ ညေနခင္းဧ။္ တိတ္ဆိတ္ေသာ လမ္းမထက္ အတူေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးဧ။္။ရုပ္ရွင္ရံုထဲတြင္ သူမဧ။္ ပုခံုးေပါ ္တြင္မွီျပီး ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ငိုက္ခဲ့ဖူးဧ။္။ ကြ်န္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားအား ဖတ္ရင္းနွင့္လည္း သူမက သမ္းေ၀ဖူးဧ။္။ အေကာင္အထည္မျပနိုင္ေသာ အနမ္းတို ့နွင့္ အိပ္မက္မ်ားလည္း လွပခဲ့ဖူးဧ။္။
အတိတ္သည္ လူတစ္ခ်ိဳ ့အတြက္ အလြန္တန္ဖိုးၾကီးလွေသာ ၀ိုင္တစ္လံုးနွင့္တူပါသည္။သို ့ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္မူ ျပန္လည္တူးေဖါ ္ရန္ မသင့္ေသာ သခၤ်ဳိင္းဂူတစ္လံုးပင္ျဖစ္ပါသည္။ အတိတ္ဧ။္ လွပေသာ အိပ္မက္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ကေမ့ပစ္ခဲ့ဧ။္။ ထိုသို ့ျဖင့္ သူမအား ပိုမိုသတိရလာေတာ့သည္။ကြ်န္ေတာ္လုပ္နိုင္သမွ်အားလံုးကို လုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ထို ့ေၾကာင့္လံုေလာက္ပါသည္။
ယံုၾကည္ရာကို ေနာက္မတြန္ ့ဘဲ လုပ္တတ္သူမ်ားတြင္ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳးမင္းထိုက္ပါ၀င္ပါသည္။စာအုပ္ဆိုင္မွ စာအုပ္တို ့ကို ျပန္မအပ္လွ်င္ အပိုင္ရမည္ဟု ယံုၾကည္သျဖင့္ စာအုပ္ငွားျပီးေနာက္ ထိုဆိုင္ဘက္သို ့ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေျခဦးမလွည့္ေတာ့ေပ။
မ်ိဳးမင္းထိုက္သည္ သူယံုၾကည္ရာကို ယံုၾကည္စြာ လုပ္ခဲ့ဧ။္။ကြ်န္ေတာ္သည္ လည္း မိမိယံုၾကည္ရာကို လုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။သို ့ေသာ္ တစ္ခါတစ္ရံ ကံၾကမၼာသည္ အရက္ေသာက္တတ္ခါစ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကဲ့သို ့ ထိန္းခ်ဴပ္ရန္ခက္လွဧ။္။ယံုၾကည္မႈဟူသည္ ေနေရာင္၊လေရာင္တို ့ ေရာေနွာမေနသည္ကေတာ့ ေသခ်ာသည္။ကြ်န္ေတာ္က ေနာ္စုအား ဂ်ာမန္ဗိုလ္ခ်ဴပ္ၾကီး ဖေရာရြမ္းမဲလ္ အေၾကာင္းကို ေျပာျပေနခ်ိန္တြင္ မ်ိဳးမင္းတိုက္က သူ ့အေမဆီမွ ခိုးယူထားသည့္ပိုက္ဆံျဖင့္ ၀ယ္ထားေသာ ၀ီစကီ ပုလင္းအား မည္သို ့မည္ပံု ထိမ္းသိမ္းရန္ စဥ္းစားေနေပလိမ့္မည္။
အနာဂတ္သည္ ဘာအကၡရာမွ ေရးထိုးမထားသည့္ စာရြက္လြတ္မ်ားမဟုတ္သည့္အေၾကာင္းကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္တြင္ ဖတ္ခဲ့ဖူးသည္။အခ်စ္အေၾကာင္းကို ဓမၼဓိဌာန္က်က် ျငင္းခံုၾကမည္ဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကမာၻ ့အေတာ္ဆံုး ေရွ ့ေနတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။မည္သို ့ဆိုေစ ျငင္းခံုျခင္းသည္ မ်ိဳးမင္းထိုက္အတြက္မူ ၀ီစကီတစ္ပုလင္းေလာက္အေရးမၾကီးေပ။
မ်ိဳးမင္းထိုက္က ၀ီစကီပုလင္းကို ခ်စ္သလို ကြ်န္ေတာ္က ေနာ္စု ကို ခ်စ္ခဲ့ဧ။္။သို ့ေသာ္ အမွန္တရားဧ။္ေနာက္ကြယ္တြင္ သို၀ွက္ထားေသာ စီရင္ခ်က္မ်ားအေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ့္အား ေျပာျပရန္ ေနာ္စုက ၀န္ေလးခဲ့သည္။ထိုအေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုတည္းနွင့္ အိုင္စတိုင္းဧ။္ ပုစာၧအားလံုးကို ကြ်န္ေတာ္က လစ္လ်ဴရႈခဲ့သည္။
မေန ့က ငလ်င္လႈပ္ပါသည္။ယေန ့ မီးမလာပါ။ေနမသာေသာ တစ္ေန ့ကျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။ မင္ဒဲလားဧ။္ အထၱဳပတၱိကို ကြ်န္ေတာ္ ဖတ္ရႈေနခ်ိန္တြင္ ေနာ္စုက ကြ်န္ေတာ္နွင့္ ေ၀းရာသို ့ ထြက္သြားခဲ့ဧ။္။ထို ့့အတြက္ ေနာ္စုမွာ အျပစ္မရွိသလို မင္ဒဲလားမွာလည္း အျပစ္မရွိေပ။
ကြ်န္ေတာ္က တာရာမင္းေ၀ဧ။္ `နွင္းလူ´အမည္ရွိကဗ်ာကို ၾကိဳက္သည္။ေနာ္စုကမူ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္ဧ။္ `၀မ္းနည္းမွတ္တမ္း´ ကို ၾကိဳက္ပါသည္။(မ်ိဳးမင္းထိုက္ကမူ ၀ီစကီၾကိဳက္ပါသည္)ကြ်န္ေတာ္ မနက္ျဖန္စာေမးပြဲ ေျဖရမည္။လူသားတိုင္း လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ရွိသည္ကို ကြ်န္ေတာ္သိထားခဲ့သည္မွာ ၾကာပါျပီ။
မေန ့က မာလြန္ဘရန္ဒိုဧ။္ ဇာတ္ကားေဟာင္းတစ္ကားကို ျပန္ၾကည့္ခဲ့သည္။မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ရျခင္းသည္ ဖိနပ္ပါးပါး တစ္ရံကို စီးရသလိုမ်ိဳး သက္ေတာင့္ သက္သာ မရွိလွေပ။ကြ်န္ေတာ့္ အေ၀းသို ့ သူမထြက္သြားခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္က တိတ္ဆိတ္စြာ ေနာက္ဆုတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ထို ့ထက္ပိုျပီး ကြ်န္ေတာ္မစြမ္းေဆာင္နိုင္ခဲ့ပါ။ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဧ။္ နက္နဲေသာ ေစစားခ်က္တို ့ကို သူမနွင့္အတူရွာေဖြရန္ ကြ်န္ေတာ္က အိပ္မက္ခဲ့သည္။သို ့ေသာ္ ထိုအိပ္မက္မ်ားကုိလွန္ ့နႈိးကာ ဘ၀ဧ။္ ယုတၱိဆန္မႈမ်ားကို သူမက ကြ်န္ေတာ့္အား ျပသေပးခဲ့ဧ။္။ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူကို ေက်ဇူးတင္ျခင္းသည္ မဂၤလာတစ္ပါးမည္ေပသည္။ထို ့ေၾကာင့္ သူမကို ကြ်န္ေတာ္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
ယေန ့မနက္လည္း လမ္းမ်ားထက္တြင္ ကားမ်ား ဆူညံစြာေမာင္းေနၾကသည္။ ဆံပင္ကို ေနာက္တြင္ တေစာင္းစည္းကာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အျမဲ၀တ္ေသာအသားျဖဴျဖဴ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို မတိုက္ဆိုက္စြာ သတိရမိသည္။ေမတၱာ တရားသည္အလြန္ဆန္းၾကယ္သည္ဟု ေနာက္တစ္ၾကိမ္ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါ။
ရူပေဗဒပုစာၧတစ္ပုဒ္ကို အေျဖမရ ရေအာင္စဥ္းစားရန္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အစီအစဥ္မရွိပါ။စတီဖင္ေဟာ့ကင္းဧ။္ ေမြးေန ့တြင္ တစ္ေနကုန္အ္ိပ္ရန္လည္း မၾကိဳးစား ခ်င္ေတာ့ပါ။အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးက်န္ပါေသးသည္။ပိေတာက္ပန္းမ်ားလည္း မပြင့္ေသးပါ။
အီရန္နွင့္အစၥေရး တို ့ၾကားတြင္ မည္သူ ့ဘက္ကေနရမည္လဲ ကြ်န္ေတာ္ေတြးၾကည့္သည္။ တခါတရံ မဆိုင္တာေတြလုပ္ရင္းနွင့္ ထိုအရာမ်ားသည္ ဆိုင္သလို ျဖစ္သြားတတ္ၾကသည္။ေနာ္စုဧ။္ ဆံပင္ရွည္မ်ားနွင့္ ရွင္းသန္ ့ေသာ အနမ္းအခ်ိဳ ့အား ကြ်န္ေတာ္နွင့္ ယခု မဆိုင္ေတာ့ဘူးဟု ခင္ဗ်ားတို ့အား မယူဆေစခ်င္ပါ။(မ်ိဳးမင္းထိုင္ဧ။္ ၀ီစကီပုလင္းအား သူ ့အိမ္မွေတြ ့သြားသည္ကိစၥသည္ မ်ိဳးမင္းထိုက္နွင့္သာ ဆိုင္ပါသည္။)
ေနာ္စုက ကြ်န္ေတာ့္အား ခ်စ္သည္ဟု အခါခါေျပာရင္းနွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ ေ၀းခဲ့ၾကဧ။္။တစ္ခ်ိဳ ့့ကိစၥမ်ားသည္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ရွိရန္ မလို ဟု ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါသည္။
ေကာင္ေလးေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနေသာ သူမက ကြ်န္ေတာ့္အား ဘင္အက္ဖ္လက္ခ္ နွင့္တူသည္ဟု ေျပာခဲ့ဖူးသည္။ထိုစဥ္က ကြ်န္ေတာ္ရယ္ေမာခဲ့သည္ကို မွတ္မိပါေသးသည္။ယခုမူ ဘင္အက္ဖ္လက္ခ္ သည္လည္းေကာင္း၊ သူမအားၾကိဳက္ေနေသာ တျခားေကာင္ေလးမ်ားသည္လည္းေကာင္း ကြ်န္ေတာ္နွင့္လံုး၀(လံုး၀) မဆိုင္ေတာ့ေပ။
ေလာကၾကီးကိုအေကာင္းျမင္တတ္ရန္ ကြ်န္ေတာ္အမ်ားၾကီးေလ့လာ သင္ယူရပါဦးမည္။ရုတ္တရက္ ေျပာင္းလဲတတ္ေသာ နိယာမကို တည္တံ့စြာ လက္ခံနိုင္ေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳးစားေနပါသည္။တစ္ေန ့ေန ့တြင္ ဗင္းနစ္ျမိဳ ့သို ့ မေရာက္ ေရာက္ေအာင္ကြ်န္ေတာ္သြားပါမည္။ဒါဗင္ခ်ီနွင့္ ဗန္ဂိုးတို ့ဧ။္ ပန္းခ်ီကားမ်ားကိုၾကည့္ရင္းနွင့္ ေနာ္စုဧ။္ အာရွဆန္ေသာ မ်က္၀န္းမ်ားကို သတိရမိေပလိမ့္မည္။ ထိုမွအျပန္ မ်ိဳးမင္းထိုက္အတြက္ အီတလီထုတ္ အေကာင္းစား ၀ိုင္တစ္ပုလင္း လက္ေဆာင္၀ယ္ခဲ့ပါမည္။
ကြ်န္ေတာ့္အား ရူးေနသည္ဟု ခင္ဗ်ားတို ့လြတ္လပ္စြာ ေျပာပိုင္ခြင့္ရွိသည္။ထို ့အတူ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း လြတ္လပ္စြာ ရူးပိုင္ခြင့္ရွိပါသည္။
ထို ့သို ့ျဖင့္ ဘ၀သည္ ခ်ိဳအီေမႊးျမေသာ အနီေရာင္၀ိုင္တစ္ခြက္နွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူလာပါေတာ့သည္။
(၁၉.၇.၂၀၀၇)

0 comments: