rss
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites

Saturday, April 17, 2010

ေမဦးဖတ္ဖို ့

ေမဦးဖတ္ဖို ့-၁
ငါ....
အေၾကာင္းအရာ၊ေခါင္းစဥ္
စသျဖင့္ခြဲျခား
အေတြးမ်ားစြာထဲက စီးကရက္နံ ့ကို မုန္းတီးခဲ့
ဂ်စ္ပစီလို အသက္ရႈခဲ့
“ညီမေလး မမျမင့္” ကိုခ်စ္ျမတ္နိုးခဲ့
အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားစြာျဖင့္
အသက္ရွင္ခဲ့..........။

ငါ၊ကဗ်ာဆရာ
ေလလိုလူေလ...
ညံ့ဖ်င္းမႈအေပါင္းနဲ ့
ဆုတံဆိပ္မ်ားရယူသူ၊
ရက္ထပ္နွစ္မွာ ေဖေဖါ ္၀ါရီနဲ ့ ရန္ျဖစ္သူ၊
ကိုယ့္တန္ဖိုးကိုယ္မသိသူ၊လူအႏၵ။

ဟိုစဥ္တုန္းရက္မ်ား
ငါယံုၾကည္ရာ သက္ကယ္ရိတ္သြားခ်ိန္၊
တို ့နွစ္ဦးေတြ ့စ ၀ါဆိုတစ္လေပါ့
နင္၊ပန္းဒ႑ာရီထဲက နတ္သမီး
စကားတစ္ခြန္းကို အၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာသူ၊
မနက္ျဖန္မ်ားနဲ ့မိတ္ဖြဲ ့သူ၊
ေရွ ့ေနတစ္ေယာက္ရဲ ့စိတ္နဲ ့
ကေလးဆန္ေနသူ၊
နင္၊မူလတန္းတက္ဆဲအခ်ိန္
ငါတို ့ေတြ ့စ ၀ါဆိုတစ္လေပါ့။

ျမဴေတြေ၀၀ါးတဲ့
အခ်ည္းအနွည္းေတာင္တန္းေတြမွာ
နင့္ရယ္သံေတြ ငါေတြ ့ရွိခဲ့
ေမတၱာအေၾကာင္းေဆြးေႏြးတဲ့
ဓမၼသဘင္မွာ..........
နင္က
သနပ္ခါးလိမ္းတတ္တဲ့
ဥေရာပဆန္သူေလ၊
၀ါဆိုေလနဲ ့အတူ ငါ့စိတ္လည္း ကုိင္းညြတ္၊
စကားတစ္ခြန္းကို
ဓားခင္းျပီးေျပာခဲ့ရ
အဲဒီအခ်ိန္
(လက္ပံေတြ ပြင့္ေနေသးတယ္)
ငါတို ့ေတြ ့စ ၀ါဆိုတစ္လ။

မိန္းကေလးေရ.................
မ်က္နွာမူရာမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါ
အေနာက္ေန ထြက္ေသာ ယံုတမ္းေတြေမ့ပစ္
ရြက္စိမ္းသစ္ေတြေအာက္မွာ
ကညစ္နဲ ့ေရးတဲ့
စာခြ်န္တစ္ေၾကာင္း
မေဟာင္းနိုင္ပါဘူး.......
ညေနခင္းကစားပြဲမွာ.....
စာမ်က္နွာခ်ိဳ ့တဲ့ခဲ့ရသူ ငါ့မိတ္ေဆြမေလးေရ
ငါ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
ဘုရားရွင္ေတာင္ျငင္းနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးကြယ္။
-(၂၅.၁၀.၂၀၀၉)

ေမဦးဖတ္ဖို ့-၂
ေဖါင္းပြလာေသာ ေခတ္လြန္ယဥ္ေက်းမႈ၊
ရုပ္၊နာမ္နွစ္ပါး မကြဲျပားတဲ့ ကမာၻရြာၾကီး၊
ဒီလိုမ်ိဳး ေအာ္ပရာမပါတဲ့
လူေနမႈျပဇာတ္ မ်ားထဲမွာ
ငါတို ့ဟာ
အိပ္မက္တူရာခ်စ္သူမ်ား၊
ေန ့နဲ ့ညေပါင္းမ်ားစြာ
ဖြာရရာ ျပန္ ့က်ဲသြား
ေမဦးေရ ...
နင္ အရင္လိုသနပ္ခါးလိမ္းေသးရဲ ့လား။

အလြမ္းပူပူေတြဟာ
ေရခဲျမစ္ကို အရည္ေပ်ာ္ေစတယ္၊
ငါက မိုးျဖဴျဖဴမ်ားၾကားက နွင္းလူ၊
ယေန ့နဲ ့မနက္ျဖန္ေတြကို မုန္းသူ၊
အိမ္ေျခယာမဲ့ မီးေလာင္ပန္းမ်ားကို ပ်ိဳးသူ၊
ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္း ေရခဲကြ်န္းဆီက
အထီးက်န္ ဥယ်ာဥ္မွူး။

ဒီေန ့လို စေနေပါင္းမ်ားစြာထဲ
အခါးေတြ တုန္ရီေဖ်ာ့ေတာ့
ယူကလစ္ထင္ရွူးမ်ား ေလာင္မီးက်ရာ
ေျမ၀ါ လမ္းခြဲထဲမွာ
ငါ့ သမိုင္းဦးျပာျပာကို နင္ ျဖားေယာင္းခဲ့၊
ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ကာလာသီ၀ရီထဲမွာ
ဒီလိုမ်ိဳးမိုးလင္းခဲ့ရတာလည္း အခါခါပဲ။

ေမဦးေရ ...
ခိုကိုးရာမဲ့ တိမ္တိုက္မ်ားဟာ
ေနအျပင္းေတြ ရြာခ်တယ္
လကမာၻဟာလည္း
ငါတို ့ေတြ ့စ ၀ါဆိုတစ္လကလို
ေဆာင္းရာသီ မဆန္ေတာ့ဘူး၊
လစ္လ်ဴရႈျခင္းဆိုင္ရာ ဘာသာေဗဒကို
ကြ်မ္းက်င္တတ္ေျမာက္ခဲ့သူ၊
နင္၊ အေလ့က်ေပါက္တဲ့ နတ္ပန္းပင္၊
ရည္မွန္းခ်က္နဲ ့ နႈတ္ခမ္းနီ ဆိုးသူ၊
သနပ္ခါးမလိမ္းေတာ့တဲ့ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚသူ၊
တာ၀န္နဲ ့ ၀တၱရားပ်က္ကြက္သူ၊
လယ္သူမ။

ငါ့ေက်ာင္းေျပးရက္ေတြ ကို
ထီးမိုးမေပးဘဲ
နင္ဟာ နင္ပီသခဲ့တယ္၊
ေမဦးရယ္ ...
သမိုင္းဆိုတာ
စူနစ္ျပင္းရွဖြယ္ရာ မီးေတာင္မွန္းသိခဲ့ရင္
ဒီ၀ါးအိမ္ေလးကို
ငါ ေဆာက္လုပ္ခဲ့မွာ မဟုတ္ဘူး။

အခ်ိန္တန္ျပီပဲေလ ...
၀မ္းနည္းအားနာျခင္းေတြ မသီဘဲ
ဟိုအရင္ သုညဘ၀ကလို
ငါ့ကို ထားရစ္ခဲ့ေပါ့။
-ေန ့သစ္(၂၈.၁၀.၂၀၀၈)

3 comments:

လင္းဒီပ said...

ညီေလး နည္းနည္းေတာ့ မ်ားေနျပီ

မၾကည္ျဖဴ
ေနာက္ မဥၨဴ
ဒီတခါ ေမဦး :P..

ေနာက္တာပါ...
ြအားေကာင္းေမာင္းသန္ ကဗ်ာေကာင္းေလးေတြပါ ဆက္ေရး...။

ေမာင္ခင္ေလး said...

ေမဦးေရ ဒီစာကိုျမန္ျမန္ဖတ္ပါ :))

တီေလးႏြယ္ said...

ေမဦးဆိုေတာ့လည္း ..ေမဦးပဲေပါ့ ..
ငါ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
ဘုရားရွင္ေတာင္ျငင္းနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးကြယ္။
ဒီစာသားေလးတခုနဲ.တင္ေၾကြက်ေလာက္တယ္.. တကယ္ ..း) ။