rss
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites

Friday, May 14, 2010

ေလွ

ခြ်တ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ပါးပါးမွာ
သံေယာဇဥ္ေတြ ထားပစ္ခဲ့ခ်င္တယ္
ငါ့အသက္လည္း မငယ္လွေတာ့ဘူး။

ငါ့ကိုယ္မွာ ၀တ္ထားတာက
ဘယ္သူမွ မျမင္ရတဲ့ အညတရစာရြက္
ငါဟာ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့ ငွက္ကြဲ  ့။

မင္းတို ့ တံခါးေတြက
ေရာဂါပိုးမႊား၊အငွားကားေတြနဲ ့
မတည့္တဲ့ အသီးေတြ စားလို ့။

ေဟ့
ငါက လူငယ္
မ၀ယ္နိုင္တဲ့ စံပယ္တင္မွဲ ့ကေလးကို
မ်က္နွာ မညိဳေစခ်င္ဘူး။

6 comments:

Kaung Kin Ko said...

ခြ်တ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ပါးပါးမွာ
သံေယာဇဥ္ေတြ ထားပစ္ခဲ့ခ်င္တယ္
ငါ့အသက္လည္း မငယ္လွေတာ့ဘူး။ မိုက္တယ္ညီေရ။

Unknown said...

လွတယ္ညီရာ....
မ၀ယ္နိုင္တဲ႔စံပယ္တင္မွဲ႕ကေလး
မ်က္ႏွာမညိဳပါေစနဲ႕ကြာ.......။

Unknown said...

ေဟ႔
ငါကလူငယ္
မ၀ယ္ႏိုင္တဲ႔ စံပယ္တင္မဲွ႔ေလးကို
မ်က္ႏွာ မညိဳေစခ်င္ဘူး တဲ႔ း)ၾကိဳက္၏ ညီေရ

Maung Myo said...

ေတာ္ေတာ္ လွတ့ဲ ကဗ်ာေလး

လင္းဒီပ said...

ညီေလးေရ ကဗ်ာေလးေတြ လာဖတ္ျဖစ္ပါတယ္
နည္းနည္း အလုပ္ရႈပ္ေနလို႕ သုတ္သုတ္သြား သုတ္သုတ္လာ ျဖစ္ေနတယ္ ။ လာလာေတာ့ ဖတ္ျဖစ္တယ္ ။ carry on !!! :)

Mg Pyone said...

တြယ္တာလွေပမယ့္၊
ကြယ္ရာကပဲ ခ်စ္ေတာ့မယ္။

အဆင္ခက္ေလေတာ့၊
မၾကင္ရက္တယ္ သခင္ဆိုမလား၊
ျငင္ၿငိဳရင္ ကိုယ့္အျပစ္ပါပဲ၊
စိတ္ညစ္တယ္ကြယ္။

ေမာင္စိန္၀င္း (ပုုတိီးကုုန္း)