rss
Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites

Wednesday, June 30, 2010

ငါ အခု မိုးရြာထဲလမ္းမေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး အၾကည္

(၁)
တာ့ဂ်္မဟာအေဆာက္အအံုရဲ  ့ျဖစ္တည္မႈထဲ
ဂဂၤါျမစ္၀ွမ္းကသဲပြင့္ေတြ
ဘယ္၍ ဘယ္မွ် ငိုေၾကြးခဲ့ရသလဲ
ငါမသိသလို၊မင္းလည္း သိနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

အရွိန္ျပင္းျပင္းေမာင္းသြားတဲ့
ေမာ္ေတာ္ကားေတြကို
ျပံဳးျပနႈတ္ဆက္၊
ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္ရည္မထြက္တဲ့ ကတၱရာလမ္းဆိုတာ
သူ ့ရင္ဘတ္သူ ခြဲျပထားတဲ့
အီဂ်စ္ျပကၡဒိန္ထဲက ရက္စြဲေတြေပါ့။

ငါ့ကိုယ္ငါ ေမ့ေလ်ာ့ထားပါတယ္ အၾကည္
အိုင္းရစ္ျပဇာတ္ဆရာၾကီး ဘားနဒ္ေရွာရယ္၊
အထီက်န္လြန္းလွတဲ့ သံလ်င္တံတားၾကီးရယ္၊
ေရႊတိဂံုဘုရားသမိုင္းျပတိုက္ေရွ  ့က ညေနခင္းတစ္ခ်ဳိ ့တစ္၀က္ေလးရယ္၊
ဘာရယ္၊ညာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး
ငါ ေမ့ေလ်ာ့ထားပါတယ္။

ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ဆိုးေနတဲ့ မိုးရာသီၾကီးကေတာ့
ကဘူးလ္ျမိဳ  ့ရဲ  ့ဗံုးေပါက္ကြဲသတင္းေတြနဲ ့
မနက္ေျခာက္နာရီမထိုးခင္
မိုးစင္စင္လင္းေနတတ္ျပီ။
ေခါင္းအံုးေအာက္က နႈိက္ယူခံလိုက္ရတဲ့ ရက္စြဲေလးခမ်ာ
မနက္ျဖန္ခါတိုင္းမွာ
ေဆာင္းစရာ ထီး မရွိရွာဘူး။

ဆက္ဆံေရးမေကာင္းလွတဲ့ စားပြဲထိုးေလးေတြရွိတဲ့
ညလံုးေပါက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးထဲမွာ
ငါရယ္
ငါ့အစ္ကိုေတြရယ္
သံုးျပီးသား တစ္ရွဴးအေပါစားေတြရယ္၊
ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါတယ္ အၾကည္
ငါ့ကိုယ္ငါ ေပ်ာ္ေအာင္ ေနပါတယ္
အခုဆို
ေအာ္စကာ၀ိုင္းလ္(ဒ္)ရဲ  ့ အယူအဆေတြကိုလည္း
ဆန္ ့က်င္ဘက္အျမင္နဲ ့ ငါမေတြးေတာ့ဘူး။

ေန ့စဥ္ထုတ္သတင္းစာေတြနဲ ့
မနက္စာမစားျဖစ္တဲ့ ေန ့ေတြမ်ားလွျပီ၊
ယေန ့ေဒၚလာေစ်းအတက္အက်မွာ
လက္ဖက္ေကာင္းစားခ်င္လို ့
ေတာင္တက္ေနွးခဲ့တဲ့ပေလာင္ေလ၊
“အစစအရာရာ အဆင္ေျပရဲ  ့လား ညီေလး ... ”လို ့
ရုရွားကျပန္လာမယ့္ ငါ့အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္ေမးတဲ့အခါ
ငါ ဘယ္လိုေျဖရပါ့မလဲ။

အနာဂတ္ဆိုတာ
အသားမဲမဲ ေကာင္းကင္ၾကီးလိုပဲ
သူေျပာတာေတြ ငါမၾကားရ၊
ငါေျပာတာေတြ သူမၾကားရ၊
လူငယ္ဘ၀၊
ျပာခ်ထားတဲ့ ေကာင္းကင္အစအနေတြနဲ ့
ရွာလို ့မရတဲ့အေျဖေတြ အမ်ားၾကီး။

ငါ အခု မိုးရြာထဲလမ္းမေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး အၾကည္
ဆံပင္ေတြ ရွည္လာလို ့
ဖိနပ္ခဏခဏျပတ္လို ့
ျပီးေတာ့ မိုးေရထဲမွာ
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာ မရလို ့။

ရန္ကုန္ျမိဳ ့မီးပိြဳင့္ေတြက နီလို ့ေနတုန္း
ထိျခင္းငါးပါးမရွိတဲ့ ဘုရား၀တ္ျပဳမႈေတြထဲ
ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးျပီး သူသြားဦးမယ္။

ပါသီႏြန္ဘုရားေက်ာင္းၾကီးထဲ၊
လူသားစက္ရုပ္ေတြ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကမ္းေျခအတုထဲ၊
ေနာက္ဆံုးေပၚ အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းအသစ္ေတြထဲ၊
အနာဂတ္ကို ကိုင္ဆြဲျပီး ခပ္ရဲရဲေနပါ
.......................................
ခပ္ရဲရဲေလးေနပါ အၾကည္။

ဘ၀ရွင္သန္ျခင္းတရားမွာ
စ်ာပနအျဖဴေရာင္နဲ ့
ငါေရးတဲ့ ပန္းခ်ီက
နင့္အလွကို
ဘယ္မီပါ့မလဲ၊
အသည္းကြဲတယ္ဆိုတာ
မိုးသည္းသည္းမဲမဲရြာခဲ့တဲ့ သာမန္ေသာၾကာေန ့တစ္ေနေပါ့။

“ညအခ်ိန္ ကေဖးဆိုင္စာမ်က္နွာ” ဆိုတဲ့
ဗင္းဆင့္ဗန္ဂိုးရဲ  ့ပန္းခ်ီကားထဲ
အရင္လိုပဲ
အေရာင္အဆင္း ခပ္မြဲမြဲနဲ ့
ငါ ထိုင္ေနပါဦးမယ္။

ညတေရးနိုးေနတဲ့ လမ္းမၾကီးကေတာ့
ေကာက္ရိုးပံုထဲက အပ္ေပ်ာက္ကို
ရွာလို ့
သူ ေတြ  ့လိမ့္မယ္ မထင္ဘူး။

ဇာဘုရင္အလက္ဇန္းဒါးနဲ ့
ပိုလီယံတို ့တိုက္တဲ့ စစ္ပြဲကို
ေတာ္စတြိဳင္းလ္က ကမာၻေက်ာ္၀တၳဳရွည္ၾကီးျဖစ္ေအာင္ ေရးခဲ့သတဲ့
ငါနဲ ့ ငါ့မာနတရား စစ္ခင္းၾကတာကိုေရာ
အဘယ္ပညာရွိက၊ဘယ္ပံုဘယ္နည္း မွတ္တမ္းတင္ထားလိမ့္မလဲ
အုိ ... ငါ့ကိုယ္ငါပဲ
ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္လိုက္ပါေတာ့မယ္။

(၂)
“အစ္ကိုေရ
ကြ်န္ေတာ့္ဖို ့
ပဲျပဳတ္နဲ ့နံျပားမွာေပးပါ”
ကေယာင္ေျခာက္ျခားအိပ္မက္ထဲ
ျခင္ေဆးေခြထြန္းထားရတာ
အဆင္မေျပလွဘူး။
ကြ်န္ေတာ္ ဖုန္းေခၚတဲ့အခါ
သူမကိုင္ရင္လည္း
ရွိ ... ေစ ... ေတာ့။

ကြ်န္ေဆာ့္ဆီက အရာအားလံုးကို
သူ၊မၾကားနိုင္ေစ
ၾကားေသာ္လည္း မသိနိုင္ေစ
သိေသာ္လည္း မျမင္နိုင္ေစ
ျမင္ေသာ္လည္း မေတြ ့နိုင္ပါေစ။

မနက္ျဖန္
ဘုရားသြားရေအာင္ အစ္ကို
ကြ်န္ေတာ့္မွာ
ဆုေတာင္းစရာေတြ ရွိေနတယ္။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရွက္ေနတတ္တဲ့
မ်က္ရည္စက္တစ္စက္အေၾကာင္း၊
မထိုးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရင္ျပင္ေပၚက
ေၾကးေခါင္းေလာင္းၾကီးအေၾကာင္း၊
ေပတစ္ရာလမ္းမေပၚက
ေလယာဥ္မွဴးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း၊
ကြ်န္ေတာ္ ဆုေတာင္းရပါဦးမယ္။

လူငယ္ပါ အစ္ကို
တည္ျငိမ္ေနပါ့မယ္
တက္ၾကြေနပါ့မယ္
ကြ်န္ေတာ္ေလွ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းရဲ  ့အလယ္မွာ
မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ဘာသာစကားေတြ ထမ္းပိုးရင္းနဲ ့ေပါ့။

(၃)
ငါ့ဦးေခါင္းေပၚက
ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္ေရ
ေနပါေစေတာ့။
လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးမေကာင္းတဲ့
လူငယ္မိုးတိမ္ေတြလည္း
သြားလိုရာသြားေစေတာ့။

လူ ့ဘ၀ဆိုတာ
လမ္းမေလွ်ာက္တတ္တဲ့
ထေနာင္းပင္ေတြလိုပဲ။

မိုးထဲေလထဲ
ငါအခု လမ္းမေလွ်ာက္ေတာ့ဘူး။

ဒါနဲ ့
စကားမစပ္
နင့္ကိုငါ သိပ္ခ်စ္တယ္ အၾကည္။

-ေန ့သစ္

Monday, June 28, 2010

လင္းပြင့္လက္မ်ား၏ “ ျခစ္ရာ ၁ ၂ ၃ ၄ .... စသည္ျဖင့္ ” ထြက္ရွိေတာ့မည္

လင္းပြင့္လက္မ်ား၏ ပထမဆံုးစာအုပ္
“ ျခစ္ရာ ၁ ၂ ၃ ၄ .... စသည္ျဖင့္”
ဇူလိုင္လ ၁ ရက္ေန ့တြင္ ထြက္ရွိပါမည္။
ထိုစာအုပ္တြင္ လင္းပြင့္လက္မ်ား၏ ကဗ်ာအပုဒ္(၂၀)နွင့္ ၀တၳဳတို(၁)ပုဒ္ ပါ၀င္မည္ျဖစ္သည္။
စာအုပ္ပါ ကဗ်ာစာပိုဒ္အခ်ဳိ  ့အား
အၾကိဳခံစားေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

ငါတို႔ ကမၻာၾကီးဟာ ရီဆိုဒ္ကယ္လ္ လုပ္ထားတဲ႔ ႏွလံုးသားေတြနဲ႔ လည္ပတ္လို႔
ငါတို႔ဟာ ကမၻာၾကီးရဲ႕ အစြန္႔ပစ္ခံပစၥည္းေတြ ၿဖစ္တယ္ ။
ငါတို႔ဟာ မူရင္းအသံထြက္အတိုင္း မရွိေတာ႔ဘူး ဂ်င္မီ ။
ဘုရားသခင္ဟာ ငါတို႔အတြက္ ကံၾကမၼာဆိုးေတြကိုသာ လက္သိပ္ထုိးေပးခဲ႔တယ္ ။
စာလံုးေပါင္းသတ္ပံု မမွန္တဲ႔ အနက္ေရာင္သမၼာက်မ္းစာတစ္ေစာင္ထဲက
လူရႊင္ေတာ္ေတြ ခုန္ေပါက္ေၿပးထြက္လာခဲ႔တယ္ ။ (အဲရာေ၀)

`ေသြး´ နည္းလို႔မျဖစ္ဘူး ဂ်ိဳး
ေတာင္ယာခုတ္တဲ့ဓါးကိုေသြးထားပါ
လက္ေမာင္းကသတၱိကို ႏွလံုးသားထဲ ဆြဲသြင္းထားပါ
ကမာၻျပဳမိုးဟာ ရြာေတာ့မွာပါ။ (ၾကယ္ပန္းလူ)


ဒီလထဲကတစ္ရက္ရက္
တံခါးရြက္ေပၚက မ်က္ႏွာတစ္ခက္ဟာ
စာတိုက္ကေန စိတ္တစ္အုပ္ကိုပုိ႕လုိက္တယ္
အေရျပားယားယံျခင္းနဲ႕ လူမႈေရးေစ်းထဲမွာ
ဦးေခါင္းေတြၾကားက
တစ္ရက္ရက္ကိုၾကြက္ဟာ အေလာတၾကီးလိုက္ရွာေနတယ္။ (နီေလး)

။ ၁ ။
ဗ်စ္ပန္းတစ္ထပ္နဲ ့ငါက
၀ိုင္နံ ့သင္းခ်င္ေနတဲ့ေကာင္
မွန္ေနတဲ့ စကားမို ့ထင့္
ဒီစီးကရက္ကခါးလိုက္တာ
ဟုတ္တယ္ ငါကသုည
အဲဒီ သုညကိုပဲ
ငါ့ခ်စ္သူဆီေပးရဲတဲ့ေကာင္
သူလည္းတိုးတက္ပါေစ။ (လူၾကီးမင္း)


ေကာင္မေလးေရ
အဲဒီညက
စံပယ္ေတြ
ေၾကြ
က်
ပံု
ဆန္းတယ္။ (ငဂ်ဴလိုင္)

လာခဲ့ ေခတ္သုန္ ။
လာခဲ့ ။
ငါ့လက္ကိုတြဲဖို ့ ရဲရဲလွမ္းခဲ့ ။
တကယ့္ေလာကငရဲဆိုတာ
ေသျပီးသားလူေတြ ျပန္ရွင္တယ္ ။
ပန္းမ်ဳိးစံုပြင့္တယ္ ။
ဆယ့္နွစ္လရာသီကေန လြတ္ကင္းတယ္။ (ညီစိမ္း)

အိပ္မေပ်ာ္ေသးတဲ့ သံေခ်ာင္းေခါက္သံအခ်ိဳ႕ရယ္
မာနနဲ႔ စိမ္ေျပးတမ္း ကစားေနတဲ့ ၾကြက္ေတြရယ္
အေကာင္းစား စကၠဴနဲ႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ရယ္ ။ ။ (ေန႔သစ္)

တစ္ခါတုန္းက
ငွက္မေလးတစ္ေကာင္ဟာ
သူ ့ကိုယ္သူ
ဓူ၀ံၾကယ္ပါလို ့ေျပာျပီး
ကြ်န္ေတာ့္ဆီက ပ်ံသြားတယ္။ ။ (ဇာတိ)

 ရြာရိုးကိုးေပါက္ လမ္းေလွ်ာက္ဖို ့
တားမရနိုင္ဘူး
ငါမေရာက္ရာ အရပ္မွာ နင္ေပ်ာ္ေစ။ (ေနနွင္းစက္)


ေလးစားမႈျဖင့္
-ေန ့သစ္

Wednesday, June 23, 2010

ေက်ာက္ေခတ္ပန္းခ်ီကား

အဆင္မေျပလွတဲ့ ငါ့ရဲ ့၀တ္စားဆင္ယင္မႈထဲ
မင္းနာမည္ေလး ခဏခဏျပဳတ္က်တယ္။

ခ်စ္ရသူေရ
ငါတို ့ေျမရဲ ့ အထီးက်န္မႈက
ၾကယ္ကေလးေတြအိမ္ျပန္ႏြမ္းလ်
မင္းမရွိေတာ့တဲ့ ညတစ္ညေပါ့။

ေျမာက္အရပ္က ၾကိဳးၾကာေတြ
ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပမွာ
အစာရွာေနၾကျပီ။

ဒီနွစ္ကူးရင္
မူးျမစ္ေရလွ်ံလိမ့္မယ္။
မင္း ျပန္လာမယ့္လမ္းမွာ
ေရဒီယုိသံလိုက္လိုင္းေတြ ပရမ္းပတာျဖစ္လို ့။

ဒီလိုနဲ ့
ငါတို ့ေတြ
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
ေခ်ာက္ထဲ တြန္းခ်ခဲ့ၾကဖူးတယ္။

Tuesday, June 22, 2010

တနဂၤေႏြမ်ဥ္းျပိဳင္မ်ား

တို႕ေတြ
တစ္ျမိဳ႕တည္း ေနႏိုင္ကာမွ ပိုေဝးၾကတယ္ ။

တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္
ဖုန္းကေလး တခ်က္ မေခၚႏိုင္ခဲ့ဘူး
ညစာ အတူစားဖို႕ မေခၚျဖစ္ဘူး ။
အားလပ္ရက္မွာ
တစ္ေနရာရာသြား အပန္းေျဖဖို႕ျဖစ္ျဖစ္ အတူ မရွိႏိုင္ခဲ့ဘူး ။

ရင္ဘတ္ျခင္းတူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ
(တို႕ေတြ)
ဘာလို႕ ေဝးသြားလဲ
အနီးဆံုးနီးေအာင္ လုပ္ၾကျပီးမွ
ငါတို႕ ဘာလို႕ ေဝးသြားလဲ ။

ကိစၥအေထြအထူးမရွိရင္
ေခၚစရာမလိုေတာ့တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတြလို
Contact List ထဲမွာ နံပါတ္ေတြ ေအးခဲလို႕ ။

ေသာ့ကို လွည့္ဖြင့္လိုက္ေတာ့
မီးခလုတ္ကုိ ေထာက္ခနဲ ဖြင့္လိုက္ေတာ့
စားပြဲတစ္လံုး
တိတ္ေနတဲ့တယ္လီဖုန္း
ေနာက္
ဘဏ္က ပို႕လိုက္တဲ့ စာေတြ
ဖုန္းကုမၸဏီက စာေတြ
ကုန္ပစၥည္းေၾကျငာစာရြက္စာတမ္းေတြ

ဒီ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ပစၥည္းေတြ တပ္ဆင္လိုက္ရင္
ဘဝက တကယ္ smart ျဖစ္သြားျပီလား
ဒီတယ္လီဖုန္းကို ဝယ္သံုးလိုက္ရင္
အနာဂတ္ထဲ တိုးဝင္တဲ့ ေျခလွမ္းဆိုလား
ေႏြးေထြးလႈိက္လွဲ ေနေပ်ာ္တဲ့ ဘဝေလးကိုလိုခ်င္ရင္
ဘယ္လို ဖုန္းကို ဝယ္သံုးရမလဲ
ဘယ္လို ဒစ္ဂ်စ္တယ္ပစၥည္းေတြ ဘဝမွာ တပ္ဆင္ရမလဲ
ဘယ္လို အဝတ္ေတြ ဝတ္ထားရမလဲ…
ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဘဝေလးတစ္ခု ဝယ္ပါရေစ….

အဲဒီလိုနဲ႕
မင္းလည္းမမွတ္မိေတာ့
ငါလည္း မမွတ္မိေတာ့
ဒီေနရာကို ငါတို႕ ဘာအတြက္လာခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ…
မင္းလည္း မေတြးမိေတာ့
ငါလည္း မေတြးမိေတာ့
ေနရာေဟာင္းကို ငါတို႕ ဘယ္ေတာ့ ျပန္ၾကမယ္ဆိုတာ…
မင္းလည္း မေျပာျဖစ္ေတာ့
ငါလည္း မေျပာျဖစ္ေတာ့
ဇာတိ ပုည ဂုဏ္မာန ေတြ အေၾကာင္း….

ဒီလိုၾကီးနဲ႕ပဲ
ဒီလိုၾကီးနဲ႕ပဲ
ရင္ထဲက ႏွင္းဆီေတြလည္း
ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ႏွင္းဆီေတြနဲ႕ အစားထိုးခဲ့တာ ၾကာေပါ့
တို႕ေတြ
တစ္ျမိဳ႕တည္း ေနႏိုင္ကာမွ ပိုေဝးၾကတယ္ ။

လင္းဒီပ
၂၄.၀၂.၁၀

Wednesday, June 16, 2010

ညေနခင္း

၄၈ ဘတ္စ္ကားေတြ ေတာ္ေတာ္ၾကပ္တယ္
အစၥေရးက ဘာေၾကာင့္မ်ား ဂါဇာကမ္းေျမွာင္ကို ပိတ္ဆို ့ထားရတာလဲ
ပစိဖိတ္ကမ္းလြန္က ယိုဖိတ္ေနတဲ့ေရနံေတြကို
သံုးရက္အတြင္း အျပီးရွင္းရမယ္
ငါလည္း သူ ့ကိုသြားမၾကိဳျဖစ္တာၾကာျပီ ျဖိဳးစည္သူ။

ဒီေန ့လိုအားလပ္ရက္မ်ဳိးဆို
ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမွာပဲ
သရဲရထားစီးရတာ ေျပာသေလာက္လည္း ေၾကာက္စရာမေကာင္းပါဘူးကြာ
အခု ငါ့မွာ ေဆးလိပ္ျပာေခြ်ဖို ့ေတာင္ အားမရွိဘူး
သူ ့ကို ပံုတူအသစ္ေရးေပးမလို ့
ဒါေပမယ့္ သူကမလိုခ်င္ဘူးတဲ့။

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ
ပဲျပဳတ္နဲ ့နံျပားစားတိုင္း
ငါ့အနီးတစ္၀ိုက္မွာ သက္ျပင္းရွဴိက္သံေတြၾကားရတယ္ ျဖိဳးစည္သူ
ေနာက္ရာသီသစ္မွာ မန္ယူအသင္း ဖလားရဖို ့ဆုေတာင္းပါရဲ  ့
လူငယ္ဆိုေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ ့ဘယ္တရားရနိုင္မလဲ
ဒီနွစ္မိုးရာသီမွာ
ေျမ၀ိုင္းအကနဲ ့မိုးသားေမွာ္မွ်င္ေတြ
အေနာ္ရထာလမ္းမၾကီးေပၚ ပဲ့က်ေနတယ္။

သူနဲ ့ငါ
ေျခလွမ္းဆယ့္ငါးလွမ္းခြါျပီး လမ္းေလွ်ာက္တယ္
ငါတို ့ၾကားမွာ
ေျပာစရာစကားေတြ ရွားေနျပီလား မသိဘူး
ဒီနွစ္ကမာၻ ့ဖလား ဘယ္အသင္းရသြားမလဲ
ငါ စိတ္မ၀င္စားဘူးကြာ
တစ္ခါတစ္ေလက်
သခ်ၤာပုစာၦေတြက အေျဖမထြက္ဘူး။

ေဟ့ေရာင္ ျဖိဳးစည္သူ
ငါသူ ့ကို ပု၀ါမကူ၊ေရမရွဴဘဲ ခ်စ္တယ္
ဘာျဖစ္သလဲ
ကမာၻ ့စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းမွာ
ငါကေတာ့ ရွမ္းေခါက္ဆြဲစားေနဦးမွာပဲ
သူက မၾကာခင္သြားေတာ့မွာ
အဲ့ဒီ့အခါ
ငါ့ညေရးညတာေတြ
ေနထိုင္မေကာင္းျဖစ္လိမ့္ဦးမယ္ ထင္ရဲ  ့။

ဖိနပ္အသစ္၀ယ္ရဦးမယ္
အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းေတြကလည္း
အသစ္အသစ္ေတြခ်ည္းပဲ
မိုးထဲေလထဲ
သူ၀ယ္ေပးတဲ့ အညိဳေရာင္ဖိုင္ေလး
ခဏခဏအေအးမိေနျပီ။

ငါ့အျပစ္ေတြပါကြာ
အားလံုး ငါ့အျပစ္ေတြခ်ည္းပဲ
အနာဂတ္နဲ ့လြန္ဆြဲရတာ
ေပ်ာ္စရာမေကာင္းဘူး ေဟ့ေရာင္
မင္းတို ့ငါတို ့လူငယ္ဘ၀မွာ
အသည္းကြဲျခင္းအနုပညာဆိုတာ
ေစ်းကြက္စီးပြားေရးရဲ  ့ျမက္ဖ်ာပဲ
ငါေတာ့ အဲ့ဒီမွာ မအိပ္ဘူး။

၄၈ ဘတ္စ္ကားၾကီး
ျပည္သူ ့ရင္ျပင္ေရွ  ့ကျဖတ္သြားတိုင္း
ငါ့နားထဲမွာ
ဟစ္ဇ္ဘိုလာေတြ ပစ္တဲ့ေသနတ္သံတဒိုင္းဒိုင္းၾကားေနရတယ္
ဘာလဲကြာ ... လူငယ္ဘ၀ဆိုတာ
ငါျဖင့္
ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ယဇ္ပူေဇာ္ပစ္ခ်င္မိတယ္။

ငါတို ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
အခ်ိန္မေပးနိုင္ၾကဘူး
အနီးဆံုးမွာေနရျပီး
တစ္ေယာက္က ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီး၊
တစ္ေယာက္က ဖိနပ္ပါးပါးစီး၊
သူ ့ကိုအိမ္ျပန္ပို ့ေပးခဲ့တဲ့ တစ္ညေနက
ငါ့ေခါက္ထီးေလး ကားၾကိတ္ခံရတယ္။

ေလယာဥ္ပ်ံဆိုတဲ့ အရာၾကီးေပါ့ကြာ
စ်ာန္ရေနတဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါး၊
လက္ဖက္ရည္ခ်ဳိစိမ့္ေသာက္ရတာ ခါးလာျပီ၊
ေဟ့ေရာင္ ျဖိဳးစည္သူ
ညေနေတြ  ့မယ္
၀ယ္စရာရွိတာ ၀ယ္ခဲ့။