"ေသာၾကာေန ့၊မနက္ ၉ နာရီ၊လက္ဖက္ရည္ဆိုင္"

အားလံုးျပီးဆံုးသြားျပီ ဂ်ဳိး
ဆြဲလက္စပန္းခ်ီကားထဲ က်ဳပ္၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။

မိုက္လို ့မကုန္နိုင္တဲ့လူငယ္ဘ၀မွာ
ဒဏ္ရာအနာတရဆိုတာ
ကိုလံဘတ္ရွာမေတြ ့ခဲ့တဲ့ နယ္ေျမသစ္ေတြပဲ ။

လမ္းထိပ္အုတ္ခံုမွာ ထိုင္ရင္း
ေဆးလိပ္ကို မီးမညွိဘဲေသာက္ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္
သိပ္ထူးဆန္းတယ္ ဂ်ဳိး
က်ဳပ္ဆံပင္ေတြ ရွည္လာျပန္ေပါ့။

ရိုးသားမႈမပါဘဲ ဘတ္စ္ကားစီးရတာ သိပ္အဆင္မေျပလွဘူး
ေခတ္ၾကီးဟာ အရက္မူးေနျပီ။

ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ေငြစကၠဴ
စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ေမတၱာ၊အမွန္တရား
ပလက္ေဖါင္း၊ဖိုမဆက္ဆံေရး
က်ဳပ္တို ့မွာ ေရြးခ်ယ္စရာမရွိဘူး၊
ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူး။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ
လူငယ္ေတြရဲ ့စိတ္ဓာတ္ဟာ
အရာအားလံုးထက္ပိုျမင့္ျမတ္တယ္ ဂ်ဳိး
မီးခိုးတန္းေတြ ခရီးသြားတယ္။

မွားတဲ့အခါ ခါးေထာက္ေနမယ္
မွန္တဲ့အခါ ဘယ္ကိုမွ မျပန္ဘူး
ပန္းခ်ီကားထဲမွာ မိုးပိုသည္းေနျပီ။

အနုပညာနဲ ့ကိုယ္က်င့္တရားမွာ
ေက်ာက္သင္ပုန္းဟာ အစိတ္စိတ္ကြဲေၾကလို ့၊
က်ဳပ္ရွာေဖြေတြ ့တဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့ တီရွပ္ထဲ
"အာဒံရဲ ့အခ်စ္ဦးဟာ ဧ၀မဟုတ္ဘူး"ဆိုတာပဲ ထြက္က်လာတယ္။

ဂ်ဳိးေရ ...
က်ဳပ္စိုက္ခင္းေတြ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္
အနုပညာ၊ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊သစၥာတရား
အရာအားလံုးမွာ က်ဳပ္ လိပ္ျပာလံုတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဟီရိုရွီးမားဟာ
အနုျမဴဒဏ္ေၾကာင့္ ျပာက်ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေန ့ကစျပီး
ရႈေမွ်ာ္ခင္းကို တစ္၀က္ပဲ ၾကည့္ေတာ့မယ္ ဂ်ဳိး
အလွတရားကို ရိုးရွင္းတဲ့ ပံုစံမထုတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ဒီနွစ္ထဲ ေခတ္ေပၚမိန္းမတစ္ေယာက္ကို ရိုးသားစြာခ်စ္မိတာလြဲလို ့
ဘာေအာင္ျမင္မႈမွ မရွိဘူး၊
လူဆိုတာ ရူးေနတဲ့အမ်ဳိးပဲ။

က်ဳပ္တို ့၀တ္ထားတဲ့အက်ၤ ီ ဘာတံဆိပ္လဲ
က်ဳပ္တို ့သြားေနတာ လမ္းနံပါတ္ ဘယ္ေလာက္လဲ
ဖိနပ္စီးခဲ့ ဂ်ဳိး
အခ်စ္၊ေငြ၊ေက်ာ္ၾကားမႈ
ရာသီဥတုက အခ်ိန္နဲ ့အမွ်ေျပာင္းလဲတယ္။

က်ဳပ္တို ့ ေဘာင္းဘီ၀တ္တယ္
လမ္းေလွ်ာက္တယ္
မုသားစကားေျပာတယ္
အရက္ေသာက္တယ္။

ယံုၾကည္ခ်က္အမွန္တရားဟာ
လကမာၻေပၚက အေမရိကန္အလံ၊
လူသားေတြ ေအာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္၊
လူငယ္ေတြ ေအာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေခတ္ကို ျဖတ္မယ္ ဂ်ဳိး
တန္းေတြ ကြင္းေတြ ကိုင္ထားပါ
လိုအပ္ရင္ ဘရိတ္သံုးမယ္။

-ေန ့သစ္

မၾကည္ျဖဴ

က်ဳပ္က လူငယ္ပီပီ
ရန္ကုန္ျမိဳ ့ၾကီးကို မၾကာခဏခလုတ္တိုက္တယ္။

ကုိယ့္ကိုယ္ကို လူမိုက္လို ့
သတင္းစာထဲ ထည့္ေၾကာ္ျငာခဲ့တုန္းက
ယံုၾကည္ခ်က္ဟာ ေတာ္လွန္ေရးမီးရထား။

တစ္ဘ၀လံုး သတင္းအမွားေတြခ်ည္းပဲ ရတယ္
ေဇာ္၀င္းထြဋ္ရဲ ့ ဂ်စ္ပစီမိုးတိမ္ဟာ မ်က္နွာက်က္မွာ တ၀ီ၀ီလည္လို ့၊
အဆင္မေျပဘူး။

အျဖဴေရာင္တီရွပ္ေလးေပၚက ရႈံးနိမ့္မႈထဲ
အခ်စ္ဟာ ဟိုအရင္ေခတ္အဆက္ဆက္ကအတိုင္း၊
မၾကည္ျဖဴ ေပါ့။

ခင္ဗ်ားက ေမာ္ေတာ္ကားယဥ္ေက်းမႈ
က်ဳပ္က ထင္းရွဴးပင္၊
လူသားနွစ္ဦးရဲ ့ေတြ ့ဆံု ယံုၾကည္မႈခဏမွာ
ဘ၀ကို ေနေရာင္ေတြေပက်ံေနခဲ့တယ္။

အခု ဖိနပ္ေတြအိမ္ျပန္သြားၾကျပီ
မၾကည္ျဖဴ။