"ေသာၾကာေန ့၊မနက္ ၉ နာရီ၊လက္ဖက္ရည္ဆိုင္"

အားလံုးျပီးဆံုးသြားျပီ ဂ်ဳိး
ဆြဲလက္စပန္းခ်ီကားထဲ က်ဳပ္၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။

မိုက္လို ့မကုန္နိုင္တဲ့လူငယ္ဘ၀မွာ
ဒဏ္ရာအနာတရဆိုတာ
ကိုလံဘတ္ရွာမေတြ ့ခဲ့တဲ့ နယ္ေျမသစ္ေတြပဲ ။

လမ္းထိပ္အုတ္ခံုမွာ ထိုင္ရင္း
ေဆးလိပ္ကို မီးမညွိဘဲေသာက္ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္
သိပ္ထူးဆန္းတယ္ ဂ်ဳိး
က်ဳပ္ဆံပင္ေတြ ရွည္လာျပန္ေပါ့။

ရိုးသားမႈမပါဘဲ ဘတ္စ္ကားစီးရတာ သိပ္အဆင္မေျပလွဘူး
ေခတ္ၾကီးဟာ အရက္မူးေနျပီ။

ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ေငြစကၠဴ
စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ေမတၱာ၊အမွန္တရား
ပလက္ေဖါင္း၊ဖိုမဆက္ဆံေရး
က်ဳပ္တို ့မွာ ေရြးခ်ယ္စရာမရွိဘူး၊
ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူး။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ
လူငယ္ေတြရဲ ့စိတ္ဓာတ္ဟာ
အရာအားလံုးထက္ပိုျမင့္ျမတ္တယ္ ဂ်ဳိး
မီးခိုးတန္းေတြ ခရီးသြားတယ္။

မွားတဲ့အခါ ခါးေထာက္ေနမယ္
မွန္တဲ့အခါ ဘယ္ကိုမွ မျပန္ဘူး
ပန္းခ်ီကားထဲမွာ မိုးပိုသည္းေနျပီ။

အနုပညာနဲ ့ကိုယ္က်င့္တရားမွာ
ေက်ာက္သင္ပုန္းဟာ အစိတ္စိတ္ကြဲေၾကလို ့၊
က်ဳပ္ရွာေဖြေတြ ့တဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့ တီရွပ္ထဲ
"အာဒံရဲ ့အခ်စ္ဦးဟာ ဧ၀မဟုတ္ဘူး"ဆိုတာပဲ ထြက္က်လာတယ္။

ဂ်ဳိးေရ ...
က်ဳပ္စိုက္ခင္းေတြ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္
အနုပညာ၊ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊သစၥာတရား
အရာအားလံုးမွာ က်ဳပ္ လိပ္ျပာလံုတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဟီရိုရွီးမားဟာ
အနုျမဴဒဏ္ေၾကာင့္ ျပာက်ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေန ့ကစျပီး
ရႈေမွ်ာ္ခင္းကို တစ္၀က္ပဲ ၾကည့္ေတာ့မယ္ ဂ်ဳိး
အလွတရားကို ရိုးရွင္းတဲ့ ပံုစံမထုတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ဒီနွစ္ထဲ ေခတ္ေပၚမိန္းမတစ္ေယာက္ကို ရိုးသားစြာခ်စ္မိတာလြဲလို ့
ဘာေအာင္ျမင္မႈမွ မရွိဘူး၊
လူဆိုတာ ရူးေနတဲ့အမ်ဳိးပဲ။

က်ဳပ္တို ့၀တ္ထားတဲ့အက်ၤ ီ ဘာတံဆိပ္လဲ
က်ဳပ္တို ့သြားေနတာ လမ္းနံပါတ္ ဘယ္ေလာက္လဲ
ဖိနပ္စီးခဲ့ ဂ်ဳိး
အခ်စ္၊ေငြ၊ေက်ာ္ၾကားမႈ
ရာသီဥတုက အခ်ိန္နဲ ့အမွ်ေျပာင္းလဲတယ္။

က်ဳပ္တို ့ ေဘာင္းဘီ၀တ္တယ္
လမ္းေလွ်ာက္တယ္
မုသားစကားေျပာတယ္
အရက္ေသာက္တယ္။

ယံုၾကည္ခ်က္အမွန္တရားဟာ
လကမာၻေပၚက အေမရိကန္အလံ၊
လူသားေတြ ေအာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္၊
လူငယ္ေတြ ေအာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေခတ္ကို ျဖတ္မယ္ ဂ်ဳိး
တန္းေတြ ကြင္းေတြ ကိုင္ထားပါ
လိုအပ္ရင္ ဘရိတ္သံုးမယ္။

-ေန ့သစ္

မၾကည္ျဖဴ

က်ဳပ္က လူငယ္ပီပီ
ရန္ကုန္ျမိဳ ့ၾကီးကို မၾကာခဏခလုတ္တိုက္တယ္။

ကုိယ့္ကိုယ္ကို လူမိုက္လို ့
သတင္းစာထဲ ထည့္ေၾကာ္ျငာခဲ့တုန္းက
ယံုၾကည္ခ်က္ဟာ ေတာ္လွန္ေရးမီးရထား။

တစ္ဘ၀လံုး သတင္းအမွားေတြခ်ည္းပဲ ရတယ္
ေဇာ္၀င္းထြဋ္ရဲ ့ ဂ်စ္ပစီမိုးတိမ္ဟာ မ်က္နွာက်က္မွာ တ၀ီ၀ီလည္လို ့၊
အဆင္မေျပဘူး။

အျဖဴေရာင္တီရွပ္ေလးေပၚက ရႈံးနိမ့္မႈထဲ
အခ်စ္ဟာ ဟိုအရင္ေခတ္အဆက္ဆက္ကအတိုင္း၊
မၾကည္ျဖဴ ေပါ့။

ခင္ဗ်ားက ေမာ္ေတာ္ကားယဥ္ေက်းမႈ
က်ဳပ္က ထင္းရွဴးပင္၊
လူသားနွစ္ဦးရဲ ့ေတြ ့ဆံု ယံုၾကည္မႈခဏမွာ
ဘ၀ကို ေနေရာင္ေတြေပက်ံေနခဲ့တယ္။

အခု ဖိနပ္ေတြအိမ္ျပန္သြားၾကျပီ
မၾကည္ျဖဴ။

 

ဂုဏ္ယူတယ္ ဂ်ဳိး

ေက်ာက္မီးေသြးရထားၾကီးစီးျပီး
မီးခိုးမႈန္ေတြလို ခင္ဗ်ားထြက္သြားတဲ့ေန ့က
ဗာဒံသီးေတြ တဖြဲဖြဲေၾကြက်ခဲ့တယ္။

ခင္ဗ်ားဆံပင္ေတြရဲ  ့ ေန ့စဥ္၀င္ေငြက
က်ဳပ္တို ့ျမိဳ  ့ေကာင္းကင္မွာ ရွည္လ်ားေပ်ာ္ဆင္းလို ့။

လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးမေကာင္းတဲ့ လူငယ္ေတြပဲ ဂ်ဳိး
က်ဳပ္တို ့ကိုဘယ္သူမွ အစိုးမရနိုင္ဘူး။

လက္နဲ ့ကဗ်ာေရးသူ လူတစ္ရာထက္
ရင္ဘတ္နဲ ့ကဗ်ာေရးတဲ့ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ကို
က်ဳပ္ ပိုနွေျမာတယ္။

အနုပညာနဲ ့ရိုးသားမႈမွာ
ခင္ဗ်ားက တရားနည္းလမ္းက်ေအာင္နိုင္သူ။

ခင္ဗ်ားက အျပိဳင္အဆိုင္ကင္းတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ
မိုးဦးက် လယ္သမား၊
လူျပက္။

ေခတ္ဟာ စစ္က်န္ဘတ္စ္ကားအိုၾကီးလို တေရြ  ့ေရြ  ့
ကဗ်ာေလာကဟာ မြန္းတည့္ခ်ိန္မွာ။

ခင္ဗ်ား ထြက္သြားတယ္၊
က်ဳပ္လည္း မၾကာပါဘူး။

ဂုဏ္ယူတယ္ ဂ်ဳိး
ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြါသြားျခင္းပါ။

ဆံပင္မညွပ္ပဲေနလို႔ က်ေနာ္႔ဆံပင္ေတြ ရွည္လာတယ္

တနဂၤေႏြကို ေက်ာေပးထိုင္ေနတဲ႔ ဓာတ္တိုင္
ညဟာ သူ႔လက္သည္းေၿခသည္းေတြကို ညွပ္ထားတယ္ ။

ရုတ္တရက္ ရီေ၀မိႈင္ေတြသြားၿခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ
ဖေယာင္းတိုင္ဟာ တေငြ႔ေငြ႔၊
ဆံပင္မညွပ္ပဲေနလို႔ က်ေနာ္႔ဆံပင္ေတြ ရွည္လာျပီ။

ဂ်င္းေဘာင္းဘီ၊ေရာ႔ခ္သီခ်င္းေတြနဲ႔
ပလက္ေဖာင္းကို တံေတြးတစ္ခ်က္ေထြးပစ္ၿပီးတဲ႔ေနာက္
ရန္ကုန္ၿမစ္ၾကီး ေအးခဲသြားတယ္။

ဖြင္႔ခ်လိုက္တဲ႔ စိတ္ၾကြရူးသြပ္ၿခင္းမွာ
အမွတ္(၂) လမ္းမၾကီးဟာ အတိုင္းသား ။

အဲဒီေန႔ကဆံပင္ၿဖတ္လိုက္တယ္
ေဆးလိပ္ၿဖတ္လိုက္တယ္
တစ္လက္စတည္း သံေယာဇဥ္ပါၿဖတ္လိုက္တယ္ ။

လူငယ္ညေနခင္း

ရာသီဥတုက ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ေခါက္တင္ထားတယ္။
ညေနေစာင္းေစာင္းက ေလေအးေပးစက္ထဲမွာအိပ္ေပ်ာ္လို ့၊
ဖြင့္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ဟာ ကာေရဘီယံပင္လယ္ထဲမွာ၊
ဒီဘ၀ ကမာၻမေက်ာ္ေတာ့မယ့္ အတူတူ
တိမ္ေတြကိုလက္နဲ ့ဆြဲယူပစ္လိုက္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္ရယ္၊ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ပုပုရယ္၊ေခြးေျခပုပုေတြရယ္
ေနာက္၊ဂုဏ္သိကၡာပုပုေတြ။
ဗီသိုဗင္ အရပ္ဘယ္ေလာက္ရွည္သလဲ ကြ်န္ေတာ္ မသိဘူး။
အခုဆို ရန္ကုန္ျမိဳ  ့ဟာ ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုတ္လို၊
ယဥ္ေက်းမႈ အခြံလြတ္တစ္လံုးလို။
ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ကို ကြ်န္ေတာ္ ေမာ့ေသာက္လိုက္တယ္။
လည္ေခ်ာင္းထဲကို ေရာ့ခ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္စီး၀င္သြားတယ္။
ေန၀င္ေတာ့မယ္ နပိုလီယံ။
လူငယ္ေတြ ဘာလုပ္ၾကမွာလဲ၊ဘယ္သြားၾကမွာလဲ
ေခ်ေဂြဗားရာဆိုတာ ဆရာ၀န္ပညာတတ္၊
ျပီးေတာ့ ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမား။
ကြ်န္ေတာ့္ ညာဘက္လက္ေမာင္းမွာ
ေခတ္ေဟာင္းရုပ္ရွင္ကားတစ္ကား ရံုတင္ျပသတယ္။
ေအာင္ဆန္းရွိတယ္၊အာရွတိုက္ရွိတယ္
ခင္၀မ္းရွိတယ္၊ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ရွိတယ္
ရထားေပၚက သံေယာဇဥ္ေတြ ပစ္ခ်ခဲ့။
အခု၊လူငယ္ေတြ ဘတ္စ္ကားစီးျပီးေခတ္ကို မီေအာင္လိုက္ေနတယ္။